Όταν ο Θεός ζωγραφίζει...

...ποιος δεν θα μείνει άφωνος;

Δύο στιγμιότυπα από τον κήπο μας.

Ο γάμος της αδελφής μου

Το προηγούμενο Σάββατο έγινε ο γάμος της αδελφής μου Έλλης (Ελισάβετ) με τον Άβελ. Σας είχα γράψει για τον αρραβώνα τους και για την τούρτα που έφτιαξα τότε. Αυτή τη φορά ετοίμασα ένα κερί (που έφτιαξα μόνη μου από την αρχή) για κάθε τραπέζι, συνολικά 40 κεριά! Ελπίζω να βρω φωτογραφία κάποιου από αυτά και να σας τη δείξω...

Ήταν ένας υπέροχος γάμος γεμάτος χαρά, μια εξαιρετική αρχή σε κάτι πολύ όμορφο. Στην αδελφή μου και στον Άβελ εύχομαι να έχουν τη θεϊκή ευλογία και ο γάμος τους να είναι συνεχώς ανθισμένος όπως και οι ίδιοι...

Οι πανσέδες μου

Σας είχα υποσχεθεί να δείτε τους πανσέδες μου. Τους έσπειρα τον Νοέμβριο και αφού μεγάλωσαν αρκετά στο φυτώριο, τους μεταφύτευσα τον Φεβρουάριο. Από τον Απρίλιο και μετά είναι συνεχώς ανθισμένοι! Είναι η θέα μου έξω από το παράθυρο της κουζίνας και ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σας.

Στη φίλη Σταυρούλα, για τα υπέροχα λουλούδια της...

Μια φωτογραφία σαν ζωγραφιά

Τον περασμένο Οκτώβριο ταξιδέψαμε στην Κύπρο, όπου ο σύζυγός μου ήταν ομιλητής σε συνέδριο. Ένα βράδυ στη Λάρνακα ξέσπασε ισχυρή καταιγίδα και έβρεχε όλη νύχτα. Από το δωμάτιο του ξενοδοχείου βλέπαμε έκπληκτοι να φωτίζεται το τοπίο από συνεχόμενους κεραυνούς, τόσους που δεν είχα ξαναδεί ποτέ…

Σκέφτηκα ότι, αντί να τους ζωγραφίσω, καλύτερα να τους φωτογραφίσω―αν τα κατάφερνα. Αποδείχθηκε πιο δύσκολο από ό,τι περίμενα! Στήθηκα με τη μηχανή περισσότερο από μισή ώρα στη βεράντα του δωματίου. Έβγαλα τουλάχιστον 40 φωτογραφίες, τις οποίες έσβηνα, επειδή δεν προλάβαινα τους κεραυνούς…

…Μέχρι που τελικά τον συνέλαβα! Μια μεγαλοπρεπής λάμψη που έσχιζε τον ουρανό. Πιστεύω ότι είναι η καλύτερη φωτογραφία που έχω τραβήξει.

Γι’ αυτό, παρ’ όλο που δεν έχει καμία σχέση με τις συνταγές ή τους πίνακές μου, θέλω να δείτε αυτόν τον κεραυνό μέσα από τον φακό της ψηφιακής μηχανής μου (κάνετε κλικ στη φωτογραφία, για να τη δείτε καθαρότερα).

Είναι μια εκπληκτική ζωγραφιά του Θεού, δώρο στο ταξίδι μας…

Η τούρτα του αρραβώνα

Ήταν πριν από μία εβδομάδα περίπου που αρραβωνιάστηκε η αδελφή μου Έλλη (Ελισάβετ). Νιώθω υπέροχα που μπόρεσα να συμμετάσχω στη χαρά της και να βοηθήσω στις ετοιμασίες. Είχαμε μόνο σπιτικά φαγητά, που μαγειρέψαμε με τη μητέρα και την αδελφή μου.

Στην τούρτα όμως έβαλα όλη μου την τέχνη… Την έφτιαξα με σαβουαγιάρ, σαντιγί, κρέμα ζαχαροπλαστικής και γλάσο σοκολάτας και τη διακόσμησα με τριανταφυλλάκια από πάστα αμυγδάλου (τα οποία επίσης φτιάξαμε εγώ με τη μητέρα μου). Μου αρέσει να τοποθετώ λουλουδάκια δίπλα στην τούρτα, όχι από πάνω. Γι’ αυτό τη σέρβιρα σε οβάλ πιατέλα που έχουμε από την προγιαγιά μου (πάνω από εκατό χρόνια) και που έχει το πλεονέκτημα ότι αφήνει περιθώριο στο πλάι για τη διακόσμηση.

Όλα τα φλας άστραψαν πάνω στην τούρτα! Στην αδελφή μου άρεσε τόσο πολύ, που την έκοψε έτσι ώστε να αφήσει άθικτα μόνο τα ονόματα…

Εύχομαι στην Έλλη και στον Άβελ να είναι στο γάμο τους τόσο χαρούμενοι και ευτυχισμένοι όσο και εκείνο το Σάββατο του αρραβώνα. Αλλά και μετέπειτα…